Dat het zover heeft moeten komen… Het is betreurenswaardig, maar men laat mij geen keus. Het is tijd dat ik een aantal mensen moet gaan onderwijzen. Het liefst doe je dat niet. Je hebt liever dat mensen naar je toe komen en je vragen stellen. Waarom? Gewoon; omdat je geïnteresseerd bent in hoe het zit. Geen tactiek les, geen motivatietraining, geen cursus in organisatieopbouw of teamontwikkeling.

Dit tijdperk kenmerkt zich dat de samenleving steeds individueler wordt. Eigen belangen staan ver boven die van anderen. Ikke ikke en de rest kan stikken. Dat verhaal een beetje.

Ik kan het gewoon niet laten. Ik moet even kijken! Dus het pijltje van de muis gaat weer richting de blauwe E om even mijn favorieten te bekijken. De site van Feanfan, Twitter , een paar voetbal- en nieuwssites zijn vaste onderdelen van mijn internetrondje. Marktplaats kan hier niet bij ontbreken. Deze internetrommelmarkt is één van de populairste sites van Nederland.

Vooronderzoek hoort ook bij een columnist. Daarom heb ik het nieuwsarchief van Feanfan.nl van het jaar 2010 door gespeurd. Daar stond best veel in. Het meeste was niet erg leuk om nog eens terug te lezen.

Twee wedstrijden heb ik als linker spits gespeeld. Waarom? Omdat de trainer van mijn nieuwe club vond dat er op mijn posities op het middenveld betere alternatieven waren. Onbegrijpelijk natuurlijk. De eerste wedstrijd wonnen we met 5-2. Mijn productie: twee assists en  twee doelpunten. Niet slecht voor een eerste keer dacht ik zelf!

Dit is mijn kans! Die lastige tegenstander die mij al 90 minuten schaduwt heb ik afgeschud. Zestien meter van het doel. Mijn ploeggenoot met de bal aan de voet heeft mij al zien staan.

De bekerwedstrijd in Emmen was vooraf al bijzonder. Ik wil het niet hebben over slecht spelende voetballers, het debuut van Kruiswijk of de terugkeer van Bas Dost op het oude nest. Want hoelang is het geleden dat er acht spelers uit de eigen gelederen in een officiële wedstrijd van sc Heerenveen hun opwachting maakten? Alle acht krijgen ze van mij een beoordeling op basis van deze wedstrijd.

“Mooi stukje! Ik ben benieuwd wat je zondag schrijft, maar dat zal sterk afhangen van het resultaat van vanavond denk ik.” Dit schreef onze voorzitter mij in een mail als reactie op mijn vorige column.

Hij was niet eerst in Nijmegen wezen kijken en ook niet bij het armlastige Feyenoord. De grootste geruchten gingen over AZ, maar ik weet zeker dat het niet waar is. Vitesse-eigenaar Merab Jordania kwam als eerste naar sc Heerenveen. Maar toen nog als proefspeler voor de Friese club. Misschien bedacht hij in die drie maanden stage wel: “Ooit koop ik een Nederlandse club zoals sc Heerenveen.”

How are you doing? How are you holding up in Amsterdam? I think its not easy for a person like you with so much talent and you can’t show it.  It is maybe taking old cows out of the ditch: I always said that you left Fryslân too early.

“Doelman Brian Vandenbussche heeft de voorste kruisband van zijn linkerknie gescheurd”

Welkom bij de club zou ik zeggen. Ikzelf heb precies dezelfde blessure en operatie gehad. Toevallig ook opgelopen als keeper. Een paar jaar geleden stond ik op een trapveldje ballen van koppende kinderen te weren, toen een bal van zo’n jochie richting kruising zweefde.  Ondanks dat ik bijna twee keer zo groot ben dan die snotneus,was het mijn eer te na om de goed ingekopte bal door te laten.

Ik ben er één van. Eén van de 16 miljoen. Bondscoaches bedoel ik dan natuurlijk. Het gesprek van de dag gaat over het Nederlands elftal. Zoals iedere twee jaar. De meeste reacties van andere keuzeheren zijn negatief wat betreft het spel van Oranje. Er zit weinig Hollandse school in en het is te verdedigend.

Door de jaren heen hebben vele spelers het pompeblêdenshirt van sc Heerenveen om het lichaam gedragen. Uit alle windstreken van de wereld werden spelers gecontracteerd door de Friese club. Van bekende tot de meest onuitspreekbare namen. Voor Pieter-Wiebe Terpstra aanleiding om een column over te schrijven.

Columnist Pieter-Wiebe Terpstra heeft voor Feanfan.nl een nieuwe column geschreven. Lees hem nu!

De VI en het FeanFan Magazine liggen nog onaangeroerd in de krantenbak. Op voetbalsites kom ik de laatste tijd nog maar weinig. Ik heb deze week nog net het vlammende schot van onze makker Pranjic op TV gezien, maar daarna ben ik in gedut. En dat tijdens de halve finale van de Champions League!

Daar stond hij dan, recht voor mij: met de beker omhoog. Hoppa! Het was een groot feest om mij heen, maar ik had niet de behoefte om mee te doen. Mijn eigen schuld. Dat krijg je als je op de zwarte markt kaartjes koopt voor de bekerfinale van 1997. Dan kan het gebeuren dat je tussen de tegenstander uit Limburg zit. Dat is niet erg als je wint. Wel als je verliest. Terwijl hij toegezongen werd als een held, verlieten wij het vak. Wat een irritante zak is die Sibon, was mijn gedachte. Je kunt gerust stellen dat het geen liefde op het eerste gezicht was.