Was sc Heerenveen ruim twintig jaar geleden nog een simpele club uit de eerste divisie, daar geniet men tegenwoordig in de Eredivisie van de status subtopper, al blijkt daar dit seizoen helaas weinig van. In heel Nederland is de club bekend en zelfs buiten de landsgrenzen begint de naamsbekendheid te groeien. Zo nam sc Heerenveen dit seizoen alweer voor de zesde keer op rij deel aan Europees voetbal. Bij vrijwel elke competitiewedstrijd is het Abe Lenstra Stadion gevuld met circa 26.000 supporters en de uitbreidingsplannen liggen alweer op tafel.

De gemiddelde sc Heerenveen-supporters kan zonder moeite een naam onder het hoofd van een speler, trainer of directielid plaatsen. Toch zijn er binnen de club ook vele personen actief die onbekend maar niet onbemind zijn. Voor Feanfan.nl reden om ook deze medewerkers eens in het zonnetje te zetten in de rubriek ‘Achter de schermen bij sc Heerenveen’. In het vijfde portret stellen we voor: Petra Sangers, werkzaam als sectorhoofd bij de medical stewards. Zij kijkt terug op haar werkzaamheden rondom de wedstrijd sc Heerenveen-NEC van enkele weken terug.

Op vrijdag 19 maart 2010 stond de wedstrijd sc Heerenveen-NEC op het programma. Eén dag eerder, op donderdag 18 maart, begon voor het EHBO-team de voorbereiding al. “De avond voor de wedstrijd is er briefing vanuit de manager security and safety naar de sector hoofden”, schrijft Petra Sangers in haar voor Feanfan.nl bijgehouden dagboekje. “We worden dan geïnformeerd over de bijzonderheden van deze wedstrijd. Tijdens elke briefing krijgen we een draaiboek uitgereikt. Ik weet nog toen ik de eerste keer dat ik bij zo'n briefing zat, het mij verbaasde dat het zoveel organisatie vergt en dat dan voor elke wedstrijd. Elke wedstrijd heeft zijn bijzonderheden.”

Petra vervolgt haar verhaal over de bijzonderheden. “Meestal is dat voor de 'gewone' stewards. Voor het medical team krijg ik te horen dat er vier AED's (automatische externe defibrillator, red.) in het stadion aanwezig zijn in plaats van twee, die in beide EHBO-kamers liggen. Ook werd er door manager security and safety antwoord gegeven op een dilemma welke ik de vorige keer heb aangekaard. Dit koppel ik de avond van de wedstrijd terug aan de medicals.”

Dan 19 maart, de wedstrijddag. Vroeg op de avond beginnen de werkzaamheden al. Petra daarover: “Om 18:15 uur kwam ik in het stadion. Ik had nog net even tijd om me te verkleden voordat mijn collega's kwamen. Meestal hebben zij dan al vragen of willen nog wat vertellen. Langzamerhand komen er zo'n 20 medicals. Om 18:45 uur verzamelden wij ons op de tribune om te briefen.” Bij elke wedstrijd is er een speciale taakverdeling. “Bij elke wedstrijd zijn er twee medicals in het gastenvak, vier keer twee op de tribunes, twee keer twee in de restaurants, vier op het veld voor brancard-transfers en twee in de behandelkamer.”

Petra gaat verder: “Na de briefing worden de portofoons uitgedeeld en iedereen voegt zich tot zijn positie. Op de tribunes heeft elk tweetal een portofoon en een EHBO-tas. Elke calamiteit wordt gemeld aan de meldkamer in de commandopost.” Calamiteiten zijn er eigenlijk altijd wel, zo ook op de negentiende maart van 2010. “Toen ik in de behandelkamer op West kwam, werd er een meisje binnen gebracht. Zij was flauw gevallen in een restaurant. Het meisje ziet nog bleek maar heeft verder geen klachten. We besluiten haar even ter observatie te houden en willen nog wat vragen stellen”, kijkt zij terug.

Ook elders in het stadion is er iets aan de hand, een speciaal geval. “Op Oost hoorde ik over een melding van een meisje, uit het gastenvak, die overstuur was”, weet Petra. “Dat is altijd even lastig omdat je vanuit het gastenvak niet zomaar in de gracht van het stadion kan komen. Ik besloot hier heen te gaan en in overleg met het sectorhoofd van het gastenvak kon het meisje met begeleider in de gracht komen. Met haar ging ik naar de behandelkamer op Oost. Het meisje was met de bus vanuit Nijmegen gekomen. Er was in de bus overgegeven door een medereiziger wat een penetrante geur veroorzaakt had. Dit meisje is toen ter geruststelling een tijdje in de EHBO-kamer gebleven, totdat er iemand anders gebruik moest maken van de behandelkamer.”

“Even later kwam er iemand binnen, die op de trap gevallen was. Deze jongen had de knie open, welke in de behandel kamer verbonden werd. De wedstrijd verliep verder rustig”, vervolgt Petra, die tot slot nog met een calamiteit op de proppen komt. “Als het eindsignaal gegeven is, komt nog net op de valreep een restaurant medewerker binnen. Zij had zich gesneden aan een glas. De duim bloedde flink en toen de medical het wat schoon had geveegd, schatte hij in dat de duim beter gehecht kon worden. In het stadion beschikken wij over twee ambulance teams en een huisarts. De huisarts werd opgepiept. De arts besloot om de duim te hechtten. Deze medewerker kon met twee hechtingen niet meer werken die avond en kon naar huis.”

Petra sluit deze rubriek als volgt af: “Het stadion is dan aardig leeg gelopen, ook de stewards en medical stewards konden naar huis. Vier medicals blijven tot twee uur na de wedstrijd, voor eventuele calamiteiten, die zich nog in de OSSH-ruimtes kunnen voordoen.”

Feanfan.nl wil Petra bedanken voor haar medewerking aan deze rubriek! Voorgaande edities kunt u via onderstaande links vinden:
Klik hier voor deel 1
Klik hier voor deel 2
Klik hier voor deel 3
Klik hier voor deel 4