In februari 2008 meldde de toen 17 jarige Poolse jeugdinternational Pawel Wojciechowski zich in het Abe Lenstra stadion. Op 1 november van hetzelfde jaar maakte hij in de thuiswedstrijd tegen AZ (3-3) zijn debuut voor de formatie van Trond Sollied. Hij wist dat debuut met een doelpunt (de 1-0) een voor hem onvergetelijk debuut te maken. Onderstaand het levensverhaal van de deze zomer naar Willem II vertrokken sympathieke aanvaller uit Polen.

Het is 24 april 1990 wanneer op een mooie voorjaarsdag in het Poolse Wroclaw Pawel Wojciechowski het levenslicht ziet. Hij is op dat moment het eerste en naar later bleek ook enig kind van het echtpaar Eva en Richard Wojciechowski. De jonge Pawel groeit op en maakt netjes zijn school af waarna hij een universiteit om verder te studeren mag uitzoeken. Zover komt het echter niet want naast het naar school gaan heeft hij nog enkele andere interesses. Zo beoefent de jonge Pawel diverse sporten. Naast het voetbal doet hij nog aan zwemmen, basketballen en karate. Een moeilijke keuze over welke sport hij tot zijn vak zou gaan maken was het echter niet. “Nee, ik wist dat voetbal mijn beste sport was. En de leukste”, zo vertelt Pawel aan Feanfan.nl.

Dat hij beter was dan de vriendjes met wie hij voetbalde is hem eigenlijk al snel opgevallen. “Ik deed altijd mijn best en vond mij ook de beste”, legt hij ons uit. Ook vader Richard Wojciechowski zag het al snel in de jonge Pawel zitten en hielp zijn zoon waar hij maar kon. “Mijn vader heeft mij toen ik jong was altijd bij mijn carrière geholpen. Hij bracht mij altijd naar de trainingen en haalde me weer op. Hij probeerde mij steeds op de goede weg te zetten”, toont Pawel zich dankbaar tegenover zijn vader.

Overigens was het werken aan een voetbal carrière niet gemakkelijk in Polen. In eerste instantie speelde Wojciechowski in een plaatselijke voetbalclub maar ook daar bleven zijn talenten niet onopgemerkt en al snel verkaste hij naar een 50 kilometer verderop gelegen betere club. Dit betekende dat vader Richard na het werk dagelijks 100 kilometer moest afleggen om zoon Pawel van en naar het trainen te brengen. “Wij hadden het in Polen niet zo gemakkelijk als hier in Nederland. Hier zijn er goede veldjes om op te spelen. Bovendien zijn er hier veel trainers en sporters die je verder kunnen helpen. In Polen is dat allemaal niet daar voetbalde we gewoon op het beton en heel af en toe eens op een veldje. Alhoewel het al wel verbeterd lopen we daarmee in Polen nog ver op Nederland achter”, zo realiseert Wojciechowski zich terdege.

Ondanks de slechte omstandigheden ontwikkelt de carrière van Wojciechowski zich gestaag door, iets dat wederom niet onopgemerkt bleef. Op 17 jarige leeftijd mocht Wojciechowski zich namelijk al international noemen. “Toen ik 17 was mocht ik in Polen tot 17 spelen. Daarna ging alles veel gemakkelijker. We speelden een toernooi in Spanje waar Heerenveen mij heeft gescout. Daarna hebben ze contact met mijn zaakwaarnemer gehad en mocht ik voor een stage naar Friesland komen. Die stage was zo goed geweest dat ik een klein contractje kreeg. Ik had het ook erg naar mijn zin gehad in Friesland dus wilde ik er graag komen spelen.”


Wojciechowski in balbezit tegen PSV

Eenmaal in Nederland aangekomen ging Wojciechowski eerst in een gastgezin wonen. “Zij hebben mij erg goed op weg geholpen in Nederland en gelukkig leerde ik ook snel de taal spreken. Nederlands is best een moeilijke taal en ik leerde het ook niet zo snel als dat ik het Spaans leerde. Toch sprak ik het al snel en kon ik in een appartement bij andere Heerenveen-spelers zoals Luciano Narsingh, Diederik Bangma en Samir Fazli gaan wonen. Dat was ook lekker dicht bij het stadion. Gelukkig kon ik via internet ook nog regelmatig contact met vrienden en familie in Polen houden. Soms zocht ik de familie in Polen op of kwamen zij mij hier in Heerenveen opzoeken”, vertelt Wojciechowski over zijn begin tijd in Nederland.

Ook in Nederland bleef het spel van Wojciechowski zich verbeteren en werd hij regelmatig voor vertegenwoordigende Poolse elftallen uitgenodigd worden. Zo speelde hij behalve in Polen onder 17 ook in de Poolse elftallen onder de 18 en 19 jaar. Tot een uitnodiging voor het grote Polen kwam het helaas nog niet. “Ik heb daar nog niet over nagedacht maar wil mij daar graag laten zien. Helaas moet dat nu door mijn blessure (gescheurde kruisband, red) nu ook nog even wachten”, realiseert Wojciechowski zich nu hij voor de rest van het seizoen vanaf de kant moet toekijken hoe zijn ploeg het moeilijk heeft. Hij vervolgt: “Het is heel vervelend dat ik nu tijdens de voorbereiding op het seizoen geblesseerd ben geraakt. Willem II zag in mij een aanvaller die naast Frank (Demouge, red) de broodnodige doelpunten moest kunnen maken, nu is de ploeg daarvoor grotendeels van Frank afhankelijk en dat is heel jammer (op 26 augustus is Wojciechowski In het Erasmus Universitair Medisch Centrum te Rotterdam onderzocht en is bekend geworden dat hij op 9 september aan de gekwetste knie zal worden geopereerd. red.). Wij zullen vooral tegen onze directe concurrenten de punten moeten pakken om ons in de Eredivisie te kunnen handhaven. Tegen de grotere ploegen zal dat zal geen gemakkelijke opgave zijn maar het zal ons vast gaan lukken ons op het hoogste niveau te handhaven.”

Over zijn verdere voetballeven denkt Wojciechowski af en toe wel eens na. “Het Engelse voetbal vind ik mooi om te zien maar niet bij mijn persoon en kwaliteiten passen. Het meer technisch verzorgde spel van bijvoorbeeld Spanje past beter bij mij. Ik heb er al eens een half jaar gespeeld en zowel het spel, de professionaliteit als het land bevielen mij erg goed. Maar ook in Duitsland lijkt het me wel leuk om nog eens te kunnen spelen”, kijkt hij met Feanfan.nl vooruit naar de toekomst.

Ook Heerenveen is niet helemaal uit beeld bij Wojciechowski. “Ik heb in Heerenveen een fantastische tijd gehad en zou graag nog eens in het Abe Lenstra Stadion terugkeren. Ik heb daar mijn mooiste voetbalmomenten tot nu toe beleefd. Het gevoel van mijn eerste Eredivisie doelpunt tegen AZ was een van de mooiste van mijn leven. Dat kun je gewoon niet onder woorden brengen dat moet je zelf hebben beleefd om te weten hoe dat voelt. Ook het doelpunt tegen PSV was mooi maar mijn debuut doelpunt tegen AZ was wel het allermooiste moment uit mijn leven tot nu toe”, weet Wojciechowski zich nog te herinneren.

Tot slot is er nog een boodschap voor de fans van sc Heerenveen “Ik wil alle fans bedanken voor de mooie jaren en alle steun die jullie mij hebben gegeven”, eindigt hij het gesprek. Feanfan.nl wil Pawel hartelijk danken voor het openhartige gesprek dat hij met ons had.

Voor de liefhebbers volgen onderstaand de speler statistieken van Pawel Wojciechowski:
sc Heerenveen A1 seizoen 2007 – 2008: 11 wedstrijden, 3 doelpunten
sc Heerenveen A1 seizoen 2007 – 2008: 14 wedstrijden, 13 doelpunten
sc Heerenveen beloftenteam 2008 – 2009: 9 wedstrijden, geen doelpunten
sc Heerenveen 1e team 2008 – 2009: 3 wedstrijden, 1 doelpunt
sc Heerenveen beloftenteam 2009 – 2010: 20 wedstrijden, 8 doelpunten
sc Heerenveen 1e team 2009 – 2010: 7 wedstrijden, 1 doelpunt
vertegenwoordigende Poolse elftallen: 20 wedstrijden, 12 doelpunten